Шри Дашаватара стотра Жаядева Госвами ( Гита Говиндагаас ) Ай Кешава! Ай Орчлонгийн Эзэн минь ээ ! Ай Загасны дүрд хувилсан Бурхан Хари минь ээ ! Таны алдар бадартугай ! Аварга том загасны дүрд хувилан Та галав юүлэх үеийн шуугисан их усанд живж байсан Ведийг аврах завь нь болсон билээ. Ай Кешава! Ай Орчлонгийн Эзэн минь ээ ! Ай яст мэлхийн дүрд хувилсан Бурхан Хари минь ээ ! Таны алдар бадартугай ! Бурханлаг яст мэлхийн дүрээр Та сүүн далайг хутгах бүлүүрийн үүргийг гүйцэтгэж байсан аугаа уул Мандараг өөрийн аварга том нуруун дээр тогтоон барьж байсан билээ. Таны нуруун дээр оршин ахуйдаа тэр аугаа уул шарх сорвийг санагдуулам ул мөрийг үлдээсэн ба энэ нь Таны нуруунд хэмжээ хязгааргүй алдар нэрийг авч ирсэн билээ. Ай Кешава! Ай Орчлонгийн Эзэн минь ээ ! Ай Бодон гахайн дүрд хувилсан Бурхан Хари минь ээ ! Таны алдар бадартугай ! Та вээр орчлонгийн ёроолд унасан Гарбходака далайн уснаа живэн

Үнэгэн харанхуйг сиймхийлж хүний юм цохичихоод Үр хүүхдээ тэжээнэ гэж амьтны амь хороочихоод Албан тушаалаа ашиглаж авилга хахууль ханцуйлчихаад Архи, тамхи наймаалж ашгийн уутаа язлачихаад Ёс мэдэхгүй хүнд ёр халдахгүй гэж Ёсон бус үйлээ өөрөө өөртөө зөвтгөж Харь орны ном маньд хамаагүй гэж Хар бараан үйлээ харанхуй мунхгаараа хайцаалдаг Та бидний үйлийг харах гэрч харин бий Тавьтир муухан үгний хариу ирэх цаг бий Хар эрээн бодлын үр ургах үе бий Хааашаа ч зугадах аргагүй хариуцлага тооцогдох мөч бий Гучин гурван сая сахиулсан тэнгэр харж байна Гурван цагийг мэдэх Дээд Сүнсэн тольдож байна Гэрэлтэй өдрийн цагт Наран гариг бичиглэж байна Гэрэлгүй шөнийн харанхуйд одод зургийг нь авч байна Амьсгалж буй агаар, амталж буй ус гэрч Амьдарч буй орон зай, зуухан дахь гал гэрч Алхаж буй газар, амьтны нүд гэрч Амьсгал хураахын цагт догшин Ямаража хаан гэрч Бидэнд одоо тэгэхээр зугатах газар байна уу Бишгүй хийсэн үйлийнхээ сүүдрээс дайжиж чадах уу Кармын хатуу нумны ган суманд

Бурханы адислалт А.Ч.Бхактиведанта Свами Прабхупада   Америкийн эргийг чиглэн Атлантын далайг гатлан явж буй хөлөг онгоцны тавцан дээр 1965 оны есдүгээр сарын 10-ны баасан гаригт Шрила Прабхупада өөрийн өдрийн тэмдэглэлдээ ийм нэгэн зурвасыг бичиж үлдээжээ: “Өнөөдөр хөлөг онгоц давлагаанд хөдлөн ганхсангүй. Бие маань арай дээрдэж байгаа бололтой. Гэвч би Вриндавантай мөн миний Эзэн Шри Говинда, Гопинатха, Радха-Дамодартай  хагацан салахуйн шаналлыг амсаж байна. Миний цорын ганц тайвшрал бол “Чайтанья-чаритамрита” бөгөөд түүнийг уншиж би Бурхан Чайтаньягийн лилагийн ариун рашаанаар цэнгэн жаргана. Би зөвхөн Шри Бхактисиддханта Сарасватийн хүсэлтийг биелүүлэхээр Бхаратабхумиг орхин одном. Түүний хүсэлтэнд Бурхан Чайтаньягийн таалал илрэлээ олсон билээ. Байвал зохихуйц чанаруудын сүүдэр ч үгүй би Бурханы Адислалт Түүний заавар тушаалыг биелүүлэхээр аз сорин явж байна. Вриндаванаас алсад оршин ахуйдаа би зөвхөн Түүний өршөөлд найдан байгаа билээ”. Гурван өдрийн дараагаар яг л энэ мэт цэвэр чин бишрэл сүсэгтэйгээр Шрила Прабхупада дараахь залбирлыг бичжээ:     (дахилт) Ай ах дүү нар минь ээ, та бүхэнд шударга үнэнийг хэлье: Шримати Радхарани