1973 оны таван сарын 15. Чевиот-Хиллз цэцэрлэгт хүрээлэн, Лос-Анжелес. Шрила Прабхупадаг доктор Сингх, бусад шавь нар дагалдан явна. Д-р Сингх: Эрдэмтэд бурханлаг сүнсийг харна гэдэг маш хүнд гэж тооцдог. Тэд түүний оршин байгаа гэдэг их л эргэлзээтэй гэж ярьцгаадаг. Шрила Прабхупада: Тэд түүнийг яаж харж чадах билээ дээ? Харна гэхэд хэтэрхий жаахан. Хэнд тийм хурц хараа байна ? Д-р Сингх: Гэсэн хэдий ч тэд ямар нэг аргаар түүнийг мэдрэхийг хүсдэг. Шрила Прабхупада: Хэрэв хүнд зууны нэг гран/жингийн хэмжээ=0.00648г/ үхлийн хор өгвөл тэр шууд л үхнэ. Хэн ч,  хорыг ч, хор хэрхэн үйлчилж байгааг ч харж чадахгүй. Гэсэн ч тэр үйлчлэл нөлөөгөө үзүүлэх л болно. Үүн шиг түүний үйлдлийг хараад сүнсний оршин буйг хүлээн зөвшөөрч болохгүй гэж үү ? Ийм тохиолдлуудад бид ямар нэг зүйл оршин байгааг гадаад байдал, үйлчлэл нөлөөнөөс нь хардаг. Ведүүдэд, бүх бие махбодь зөвхөн сүнс гэж нэрлэгдэх тэр өчүүхэн хэсгийн ачаар л үйл хийж байдаг хэмээн өгүүлсэн. Хэрв би өөрийгөө чимхвэл тэр даруйд би үүнийг

1973 оны таван сарын 17. Чевиот-Хиллз цэцэрлэгт хүрээлэн, Лос-Анжелес. Шрила Прабхупадаг доктор Сингх, Карандхара дас адхикари болон бусад шавь нар дагалдан явна. Йогийн зэвсэг   Шрила Прабхупада: Та энэ мананг арилгачих зүйл хийж чадахгүй. Эрдэмтэд хөнгөн хуумгай, хуумгай хэдэн үгээр тэр бол ийм тийм химийн элементүүдээс тогтоно хэмээн ярьж манан гэж юу болох талаар тайлбарлацгаадаг.(Инээв) Гэвч тэд түүнийг сарниаж чадахгүй. Д-р Сингх: Тэд манан хэрхэн үүсдгийг тайлбарлаж чадна. Шрила Прабхупада: Тэд тайлбарлаж чадна. Би ч тайлбарлаж чадна. Гэвч энэ бол тийм том ололт амжилт биш. Эрт дээр цагт, ведийн дайны үед брахмастра хэмээх атомын зэвсгийг ашиглаж байсан. Түүнээс хамгаалахын тулд эсрэг талын арми нь түүнийг ус болгон хувиргах тийм зэвсгийг ашиглаж байв. Гэвч өнөө цагт ийм эрдэм ухааныг хаанаас олж болох вэ? Д-р Сингх: Манан гэдэг бол сүү шиг л зүйл. Сүү ердөө цагаан мэт санагддаг авч чухамдаа бол тодорхой уургийн молекулуудын коллоид нэгдэл. Манан ч мөн л усан дуслуудын коллоид нэгдэл. Шрила Прабхупада: Ийм учраас хэрвээ та тодорхой хэлбэрийн галыг асаан

1973 оны арван хоёр сарын 2. Лос-Анжелес орчмын Номхон далайн эрэг. Шрила Прабхупадаг доктор Сингх, Хридайананда дас Госвами, Кришнаканти дас  адхикари болон бусад шавь нар дагалдан явна. Чин бишрэлтэн хүн хүслээс ангид байдаг   Шрила Прабхупада: Карми, гьяни, йогч, бхакта нарын ялгааг хэн мэдэх вэ? Хридайананда дас Госвами: Карми нь өөрийн бүдүүлэг мэдрэхүйнүүдээ хангахыг хүсч байдаг. Гьяни нар нарийн ухаанаа хангахыг буюу өөрөөр хэлбэл цэцэрхийлсэн гүн ухаанд автдаг байхад харин йогч нь орчлонг өөрийн ид шидийн хүчний тусламжтайгаар удирдан залахыг хүсч байдаг. Шрила Прабхупада: Энэ бүгд цөмөөрөө материаллаг чадварууд. Хридайананда дас Госвами: Харин бхактад материаллаг хүсэл байдаггүй. Шрила Прабхупада: Тиймээ. Үнэн. Хүслээсээ бүрэн дүүрэн ангижраагүй хүн аз жаргалтай байж чадахгүй. Карми, гьяни, йогч нар нь маш олон хүслийг тээн явдаг. Ийм учраас тэд аз жаргалыг мэдэрдэггүй. Карми нар тэднээс хамгийн золгүй нь, гьяни нарын аз жаргалант бус байдал арай бага ба харин хамгийн боломжийн байр сууринд йогч оршино. Гэвч бхакта буюу чин бишрэлтэн хүн туйлын аз жаргалтай байдаг. Зарим нэг йогчид өөрсдийн оршин суудаг газраас хэдэн мянган милийн зайд орших өөр нэгэн орны анарын модноос жимс түүх ид шидийг эзэмшсэн