Чайтаниа Махапрабху айлдахдаа : Бүх ачарья нар Нитйанда Прабху, Адвайта Прабху болон Шривасади-Гаура – бхакта- вринда зэрэг нь  бүгд Шри Чайтаниа Махапрабхугийн сургаалийг даган биелүүлэгчид юм хэмээсэн байдаг. Иймээс ачарьяа – номын багш нарын замнасан зам мөрийг даган биелүүлэхийг хичээ. Тэгвэл амьдрал тань амжилттай байх болно.  Ачарьяа – номын багш болох тийм ч хэцүү биш. Үүний тулд эхлээд багшийнхаа үнэнч албат нь болох хэрэгтэй. түүний сургасан бүхнийг нарийн чанд дагах хэрэгтэй. Түүнийг баярлуулж, Кришнагийн ухамсарыг түгээхийг хичээ. Ингээд л болох нь тэр. Тийм ч хэцүү биш. Гуругийнхээ сургаалийг дагаж Кришнагийн ухамсарыг түгээн дэлгэрүүлэх. Энэ бол Бурхан Чайтаниагийн сургааль. āmāra ajñāya guru hañā tāra’ ei deśa yāre dekha tāre kaha ‘kṛṣṇa’-upadeśa (Ч.Ч Мадхйа 7,128) Миний сургаалийг биелүүлсэнээр, та Гуру болж байдаг. Иймээс л бид Ачарьяа системийг хатуу чанд баримтлаж  Кришнагийн сургаалийг түгээн дэлгэрүүлэхийг чармайх хэрэгтэй. Yāre dekha tāre kaha ‘kṛṣṇa’-upadeśa (Ч.Ч Мадхйа 7,128) 2 янзын Кришна – упадеша байдаг. Упадеша гэдэг нь заавар гэсэн үг. Кришнагийн өөрөө хэлсэн заавар

Кришна, номын багшийн байр сууринаас зааварчилж эхэлсэн. Tam uvāca hṛṣīkeśaḥ. Hṛṣīkeśa…, Кришнагийн өөр нэг нэр нь Хиришикеша. Хришикеша гэдэг нь “хришика”,  “иша” гэсэн үг. “Хришика” гэдэг “мэдрэхүй” харин “иша” гэдэг “эзэн” гэсэн утгатай. Тиймээс Кришна бол бид нарын бүгдийнх нь мэдрэхүйнүүдийн эзэн нь. Үүнийг  13-р бүлэгт тайлбарладаг. kṣetra-jñaṁ cāpi māṁ viddhi sarva-kṣetreṣu bhārata (Бхагавад Гита 13.3)  Энэ биенд хоёр амьд оршнол байдаг. Нэг нь би, бие даасан сүнс (атма), нөгөөх нь Кришна буюу Дээд сүнс (параматма). Īśvaraḥ sarva-bhūtānāṁ hṛd-deśe arjuna tiṣṭhati (Бхагавад Гитагийн 18.61) Тэгэхээр Параматма буюу Дээд сүнс бол үнэндээ жинхэнэ эзэмшигч нь юм. Миний мэдэрхүйнүүд, надад эдгээрийг ашиглах боломжийг л өгсөн. Үнэндээ энэ мэдэрхүйнүүд минийх биш юм. Миний мэдэрхүйнүүд, надад эдгээрийг ашиглах боломжийг л өгсөн. Үнэндээ энэ мэдрэхүйнүүд минийх биш юм. Би өөрийнхөө гарыг бүтээгээгүй. Бурхан Кришна материаллаг эрчмүүдээрээ дамжуулан гарыг бүтээсэн бөгөөд идэх болон хураан авах зэрэг өөрийнхөө зорилгодоо ашиглаарай хэмээн надад энэ гар олгогдсон. Гэвч энэ бол үнэндээ миний гар биш юм. Хэрвээ үгүй гэвэл, гар маань мэдээгүй болох үед

Харикеша: Орчуулга… “Хүн зүүд нойрондоо ямар нэгэн үйл хийхдээ өөрийгөө хийж байна” гэж бодох эсвэл өөрийгөө энэ махан бие гэж боддог. Үүнтэй адилаар хүн одоо байгаа биеээ өөрийгөө гэж боддог. Энэ биеийг урд төрлөөс хамааран үр дүнд л олж авдаг. Иймээс л бид урьд төрөлдөө хэн байсан эсэхээ мэдэх боломжгүй байгаа юм. Прабхупада: (Ш.Б 6,1,49): yathājñas tamasā (yukta) upāste vyaktam eva hi na veda pūrvam aparaṁ naṣṭa-janma-smṛtis tathā Энэ бидний байр суурь.  Энэ бидний шинжлэх ухааны хөгжил дэвшил. Бид “урьд нь хэн байсан энэ амьдралынхаа төгсгөлд  хэн байх эсэхээ мэдэхгүй” Амьдрал бол үргэлжлэл. Энэ бол Бурханлаг мэдлэг. Гэвч амьдрал хэрхэн үргэлжилдэгийг тэд мэдэхгүй. Тэд “тохиолдлоор л БИ бий болсон, харин үхлийн дараа бүх зүйл дуусах  болно” гэж боддог. Одоо болон өнгөрсөн гэж байхгүй. Зүгээр л зугаацая гэж боддог. Энэ бол харанхуй мунхаг, хариуцлагагүй амьдрал. Ажнах. Ажнах гэдэг нь мэдлэггүй нэгэн гэсэн утгатай. Тэгвэл хэн нь мэдлэгтэй байдаг вэ? Одоо тамаса. Харанхуй мунхаглалаас ангид хүнийг ажнах гэж хэлнэ. Байгалийн 3 шинж байдаг:  цэвэр ариун, хүсэл тачаал, харанхуй мунхаг, Саттва гуна- бүх зүйл