Нэгэн удаа зөгий тунгалаг шилэн савтай бал харжээ. Мэдээж хөөрхий түүнд тэр балыг амтлан идэж, цэнгэн жаргах хүсэл төрөв. Бал шилний цаана байгааг үл ойлгон, тэнэгхэн зөгий шилэн савыг гаднаас нь баахан долоож. Хэсэг хугацаанд ингэж суугаад, зөгий одоо тэрээр аль хэдийнээ балыг амталсан байх ёстой гэсэн дүгнэлтэнд хүрэв. Чухам үнэндээ тэрээр түүнийг үнэрлэж ч чадаагүй билээ. Зөгийхөн харин ердөө л өөрийгөө мэхэлсэн байв.   Тайлбар   Материалистууд хийгээд өөрсдийгөө ваишнав гэж нэрлэгчид, тэд аль хэдийнээ чин бишрэл зүтгэлийн рашааныг амталсан гэж итгэцгээдэг. Үнэн хэрэгтээ тэд, Бурхан Кришнад үйлчлэх чин бишрэл зүтгэлийн трансцендент амьсгалын эх үүсвэрийг өөртөө нээж ч чадаагүй. Өнөөгийн энэ цаг үед зарим нэг хүмүүс Чандидас, Видьяпати гэх мэт аугаа хүмүүсийн бүтээлийг сонсох хийгээд хүүрнэн өгүүлдэг. Заримдаа тэд Бурхан Кришнаг хайрлах трансцендент хайрын мөн чанарыг амталсан хэмээн хатуу итгэж, Кришнагийн тоглоом наадмыг дуулдаг. Чухамдаа тэд Бурхан Шри Кришнад трансцендентаар үйлчлэн зүтгэхүйн, Түүний тоглоом наадмын хил хязгаарт хэзээ ч хүрч байгаагүй юм. Калапахадах

Шөнө нарыг хэрхэн харах вэ?   Нэгэн удаа мулгуухан газрын эзэн шөнийн тэнгэрт нарыг харахыг ихэд хүсчээ. Хэн нэгэн бялдууч түүнд хандан: “Хэрэв Та, эзэн минь, хүсч байгаа бол энэ биелэх л болно. Бид дэлхий ертөнц даяар сэтгэлийн хүч хийгээд үйл хэргийн хүчний жишээг үзүүлэх ёстой. Тэгсэн цагт бүгд Таныг магтан алдаршуулж, Таны жишээг дагах болно” гэв. Газрын эзнээ магтан алдаршуулахад автсан энэ бялдууч асар том дэнлүү авч ирээд түүнийгээ тэнгэр өөд өргөн асуусан нь: “Хараач эзэн минь, та нарыг харж байна уу?” гэлээ. Гэтэл өөр хоёр бялдууч гарч ирэн: “Үгүй ээ, нарыг ганц дэнлүүгээр харах боломжгүй. Бид зөндөө олон дэнлүү авч ирье” гэв. Ийнхүү тэд дэнлүүгээ ч авч ирж, мөн тэдний найз нөхөд болсон хэд хэдэн эрдэмтэд хүчтэй цахилгаан гэрлийн тусламжтайгаар түүнд нарыг харуулахыг оролдов. Гэвч тэдний бүх оролдлого амжилт олсонгүй. Харин тэнд тохиолдлоор нэгэн эрүүлээр сэтгэдэг хүн таарч, шөнийн цагт нарыг үзэх боломжгүй, тэр ч байтугай энэ дэлхийн бүх гэрэл, дэнлүүг цуглуулаад

Нэгэн модчин голын эрэг дагуу ургасан модыг цавчиж байгаад сүхээ голд унагачихжээ. Тэрээр сүхэндээ харамсан гашуудаж, нулимс урсган уйлав. Гэтэл тэр даруй гэнэт Бурхан гарч ирээд асуусан нь: –     Чи яагаад уйлав? –     Би яаж уйлахгүй байх билээ дээ? Голд сүхээ унагачихаад юугаараа би гэр бүлээ тэжээх билээ гэхэд Бурхан голоос алтан сүх гаргаж ирээд асуусан нь: –     Энэ чиний сүх мөн үү ? –     Үгүй ээ, энэ миний сүх биш хэмээн модчин хариу өчив. Тэгмэгц Бурхан голоос мөнгөн сүх гаргаж ирээд: –     Тэгвэл энэ л чиний сүх байх даа гэхэд –     Үгүй ээ, энэ ч миний сүх биш гэж модчин хариулав. Эцэст нь Бурхан голоос төмөр сүх гаргаж ирвэл: –     Тиймээ, энэ миний сүх мөн байна хэмээн модчин эр баярлан хөөрөв. –     Чи шударга ариун хүн бөгөөд миний номлол сургаалыг дагаж мөрддөг болохыг би харлаа, гэж Бурхан өгүүлээд, – тиймээс шагнал болгож энэ гурван сүхийг гурвууланг нь ав гэв. Ингээд модчин эр элбэг хангалуун амьдрах болжээ. Гэтэл харамсалтай нь нэгэн удаа гай тохиож эхнэр